ΜΕΤΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ /

Είναι ο μετανθρωπισμός η Αιώνια Ζωή που υπόσχονται όλες οι μονοθεϊστικές θρησκείες;

Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΔΙΑΜΕΤΡΙΚΑ ΑΝΤΙΘΕΤΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΜΕΤΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟ

© Aπεροπία. Τα άρθρα του ιστολογίου aperopia.fr έχουν γραφεί κατόπιν κοπιαστικής έρευνας ή μετάφρασης. Απαγορεύεται ρητά η αναδημοσίευσή τους από άλλες ιστοσελίδες ακόμα και με ενεργό σύνδεσμο, ή η αποστολή περιεχομένου με email. Επιτρέπεται η διακίνηση του άρθρου μόνον με αποστολή ενεργού link που οδηγεί απευθείας στο ιστολόγιο aperopia.fr


Γράφει η Χρυσούλα Μπουκουβάλα


Οι αρχαίοι Έλληνες, οι Βαβυλώνιοι, οι Πέρσες, οι Αιγύπτιοι και άλλοι, θεωρούσαν ότι κατά το θάνατο συνέβαινε η μετάβαση σε ένα διαφορετικό τόπο, ανάλογο με το βίο του θανόντος.

Για τους Έλληνες αυτός ήταν τα Ηλύσια Πεδία, και αφορούσε θνητούς που διακρίθηκαν για τις αρετές τους. Όσοι δεν αξιοποίησαν τα προσόντα και τις δυνατότητες που τους χάρισαν οι θεοί κατά τη διάρκεια του βίου τους, πήγαιναν στον σκοτεινό Άδη, ενώ στο κατώτατο σημείο του, στα Τάρταρα δηλαδή, κατέληγαν όσοι είχαν διαπράξει σοβαρά εγκλήματα. Ανάσταση δεν προβλεπόταν.

Εντούτοις, υπήρξε πληθώρα θεοτήτων και θνητών που είτε θυσιάστηκαν και κατόπιν αναστήθηκαν, είτε ήρθαν σε συμφωνία με τον άρχοντα του Κάτω Κόσμου να μοιράζουν τη ζωή τους ανάμεσα σ’ αυτόν και στον Πάνω Κόσμο (βλ. Περσεφόνη κλπ).

Παραδείγματα θεοτήτων που πέθαναν (οι περισσότεροι σταυρώθηκαν), αλλά μετά αναστήθηκαν, είναι ο Διόνυσος-Ζαγρέας, ο Όσιρις των Αιγυπτίων, ο Ζαρατούστρα και ο Μίθρα των Περσών, ο Ταμμούζ – Άδωνις και ο Άττις των Ασσυροβαβυλωνίων, ο Κρίσνα των Ινδών, ο Κετζαλκοάτλ των Μάγια, ο Οντίν των Σκανδιναυών κ.ά. Είναι γνωστό ότι η Σταύρωση και η Ανάσταση είναι ένα πανάρχαιο συμβολικό μοντέλο που δεν εμφανίστηκε πρώτη φορά στο χριστιανισμό.

Η διαφορά μεταξύ της Ανάστασης όλων αυτών των θεοτήτων και της υπόσχεσης της Ανάστασης και της Αιώνιας Ζωής των μονοθεϊστικών θρησκειών, είναι πως αυτές απευθύνονται σε όλους ανεξαιρέτως τους ανθρώπους που έχουν πεθάνει (και δεν έχουν πάει στην Κόλαση). Διότι όλες οι μονοθεϊστικές θρησκείες του πλανήτη επαγγέλονται την Ανάσταση των νεκρών και την Αιώνια Ζωή.

Πέραν του ζητήματος της πίστεως και της φιλοσοφικής θεώρησης, καθώς και των διαφόρων άλλων γεωπολιτικών και ιστορικών παραγόντων που επέτρεψαν τη διαμόρφωση των μονοθεϊστικών θρησκειών, αν κοιτάξουμε πιο προσεκτικά τι επαγγέλεται η εσχατολογία τους ­­­­–με κάποιες διαφοροποιήσεις αναφορικά με τον τόπο, το χρόνο και τη διαδικασία της Αναστάσεως– και το «μεταφράσουμε» με τεχνολογικούς όρους, μια κατάσταση μόνιμης αθανασίας, είναι εφικτή, εάν ερμηνευτεί υπό τους παρακάτω όρους:

  • Όσον αφορά το πνευματικό μέρος του ατόμου, η αθανασία μπορεί να επιτευχθεί με τη ψηφιοποίηση της συνείδησης, δηλαδή της προσωπικότητάς του (εφ’ όσον της έχει αφαιρεθεί φυσικά η κτηνώδης φύση της, εάν διέθετε μια τέτοια όσο ήταν εν ζωή).
  • Όσον αφορά το υλικό μέρος του ατόμου, η αθανασία μπορεί να επιτευχθεί με την κλωνοποίηση του φυσικού σώματος που είχε σε μια συγκεκριμένη ηλικία, και τη μετατροπή του σε βιονικό, δηλαδή σε σώμα φτιαγμένο από τεχνητά, άφθαρτα υλικά, ως πιστή αναπαράσταση του εκλιπόντος φυσικού σώματος.

Το σώμα όμως δεν είναι ανάγκη να δημιουργηθεί οπωσδήποτε ως βιονικό. Εφ’ όσον μιλάμε για την αποθήκευση της συνείδησης του ανθρώπου και τη μετατροπή της σε ψηφιακό ολόγραμμα, μπορεί και το σώμα να είναι ψηφιακό, δηλαδή ολογραμμικό!

Πώς θα γίνει η Ανάσταση των νεκρών;

Θα τολμήσουμε λοιπόν να εγείρουμε την εξής υπόθεση: εφ’ όσον υπάρχουν και άλλες χωρικές διαστάσεις πέραν των τριών, που περιλαμβάνουν άπειρες φέτες χώρου, ουσιαστικά στατικές και ακίνητες, (ο ανθρώπινος εγκέφαλος δημιουργεί τη ψευδαίσθηση ότι κινούνται, ενώ παραμένουν ακίνητες), οι μετάνθρωποι του μέλλοντος που θα είναι πλέον πολύ εξελιγμένοι υπερυπολογιστές, (τύπου Tars και Case όπως αυτoί αναπτύσσονται στην ταινία Interstellar), θα είναι ικανοί να σχεδιάσουν υπερ-προγράμματα, έχοντας γνώση του τρόπου που λειτουργεί το Τεσσεράκτιο, και σαφέστατα ικανοί να αντιλαμβάνονται και τις άλλες διαστάσεις πέραν της 4ης, κάτι που ο σημερινός άνθρωπος δεν μπορεί, ικανοί να έχουν πρόσβαση σε ΟΛΕΣ αυτές τις φέτες, την ίδια στιγμή.

Οι περιορισμένες δυνατότητες του εγκεφάλου μας δημιουργούν την αυταπάτη της ροής του χρόνου, που μας εμποδίζει να δούμε τον Κόσμο όπως «πραγματικά» είναι

Εφ’ όσον θα πρόκειται για υπερμηχανές με αυτοσυνείδηση, θα είναι ικανές με κάποιο τρόπο (ή λογισμικό) να ανασύρουν από τέτοιες φέτες χώρου έναν-έναν όλους τους ανθρώπους που έχουν περάσει από τον πλανήτη Γη (άραγε και τα ζώα;) και να επέμβουν στο φυσικό τους σώμα μεταφέροντάς το όμως στη δική τους φέτα χώρου, εκείνη του μέλλοντος, μετατρέποντάς το, είτε σε μετάνθρωπο, δηλαδή σε μηχανή με βιονικό σώμα, είτε σε ολόγραμμα, το οποίο όπως περιγράφουν και τα πατερικά κείμενα, είναι και δεν είναι φυσικό σώμα.

Είναι όμως συμβατή μια τέτοια εξήγηση με όλα τα λεγόμενα των σοφών των μονοθεϊστικών θρησκειών, των ορθοδόξων Αγίων Πατέρων συμπεριλαμβανομένων;

Η φιλοσοφική θεώρηση διαφέρει έτη φωτός. Στις μονοθεϊστικές θρησκείες η αιώνια ζωή επιτυγχάνεται «ελέω Θεού», και όχι χάρη στον ίδιο τον άνθρωπο.

Στη δε χριστιανική πίστη την αιωνιότητα την προσφέρει ο αναστηθείς Ιησούς και όχι κάποια εταιρεία της… Σίλικον Βάλεϊ.

Όπως θα διαβάσετε στο παρακάτω κείμενο του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, κατά την Ανάσταση Νεκρών που θα ακολουθήσει τη Δευτέρα Παρουσία οι άνθρωποι «θα έχουν όλοι την ίδια ηλικία, δεν θα γερνούν ποτέ, δεν θα έχουν αναπηρίες, ούτε ασθένειες, δεν θα υποφέρουν»…, τα δε σώματά τους θα είναι περίπου όπως ήταν.

Βεβαίως όταν σαφώς περιγράφεται ότι το σώμα «δεν θα έχει ούτε ύλη, ούτε βάρος, ούτε όγκο και δεν θα καταλαμβάνει θέση μέσα στον χώρο», οι συνειρμοί γίνονται αναπόφευκτοι με τα ολογράμματα, αλλά πρόκειται για παγίδα που θέλουν διακαώς να στήσουν οι «φουτουριστές» όπως ο Ρέι Κουρτσβάιλ προκειμένου να πείσουν τον μετανεωτερικό άνθρωπο περί της μηχανιστικής και μόνον υπόστασής του.

Απορρίπτοντας την ερμηνεία του θέματος μέσω της λογικής και της επιστήμης, τότε πρόκειται για κάτι άλλο, που μόνο μέσω Πίστεως, υπερβατικά, γίνεται αντιληπτό και δεκτό.

Συνιστά λοιπόν μέγα οντολογικό λάθος να επιμείνουμε σε μια στείρα, επιστημολογική και τεχνολογική ερμηνευτική. Στην περίπτωση αυτή θα πρόκειται για τη πραγματοποίηση του ονείρου εκείνων που σχεδιάζουν το μετάνθρωπο [και πιθανότατα έχει ήδη δρομολογηθεί] καθώς κατ’ αυτούς η προσδοκώμενη Ανάσταση Νεκρών των μονοθεϊστικών θρησκειών, είναι η μετατροπή του ανθρώπου, είτε σε μετάνθρωπο με βιονικό σώμα, είτε σε ολόγραμμα δίχως υλικό σώμα.

Οι σημερινοί προσκυνητές του μετανθρωπισμού επιμένουν να ερμηνεύσουν την εσχατολογία των μονοθεϊστικών θρησκειών με τεχνολογικούς και όχι με υπερβατικούς όρους

Η Χριστιανική Ορθόδοξη πίστη και η Ανάσταση των Νεκρών

Τι πρεσβεύει όμως επί της Αναστάσεως των Νεκρών η ορθόδοξη χριστιανική πίστη; Αντιγράφουμε επακριβώς κομμάτια από κείμενο του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου που δημοσιεύτηκε στο Αντιαιρετικό εγκόλπιο:

…Για όσους επίσης αμφιβάλλουν περί της ζωοποιήσεως των νεκρών σωμάτων και μάλιστα των απ’ αιώνος κεκοιμημένων, υπάρχει το όραμα του προφήτου Ιεζεκιήλ, που ο προφήτης, λαμβάνοντας εντολή από τον Θεό να κηρύξει στα γυμνά οστά, κηρύττει και αμέσως τα οστά προσλαμβάνουν σάρκα και ψυχή, ζωοποιούνται και ανίστανται.

…Είναι, επίσης, ορθό και δίκαιο πριν από την Δευτέρα Παρουσία να προηγηθεί η ανάσταση των σωμάτων, προκειμένου σώματα και ψυχές μαζί να παρουσιαστούν ενώπιον του βήματος του αδέκαστου Κριτού, για να λάβουν την απάντηση στον τρόπο της ζωής που έζησαν από κοινού. Κι’ αυτό διότι ο άνθρωπος δεν είναι μόνο ψυχή. Ο Απ. Παύλος σαφώς μας πληροφορεί ότι θα βρεθούμε ενώπιον του Κριτού, με το σώμα μας, για να λάβει έκαστος την κρίση για όλα όσα έκανε. Μαζί έζησαν σώμα και ψυχή, μαζί και θα απολαύσουν τον Παράδεισο ή μαζί θα οδηγηθούν στην Κόλαση.

Μερικοί αναρωτιούνται πως είναι δυνατόν να γίνει αυτή η ανάσταση, όταν το σώμα έχει διαλυθεί προ πολλού. Το σώμα αυτό θα αναστηθεί, διότι ανεστήθη το σώμα του Χριστού

Ο ιερός Χρυσόστομος λέγει τα εξής: «Αν δεν ανασταίνεται το σώμα, τότε δεν ανασταίνεται ο άνθρωπος. Διότι ο άνθρωπος δεν είναι μόνο ψυχή. Είναι ψυχή και σώμα. Αν λοιπόν η ψυχή ανασταίνεται, κατά το μισό ο άνθρωπος ανασταίνεται και όχι ολόκληρος. Άλλωστε δεν κυριολεκτούμε όταν λέμε ότι ανασταίνεται η ψυχή, διότι μόνο το σώμα ανασταίνεται, αφού μόνον αυτό παραδίδεται στην φθορά».

Αυτή η ανάσταση θα γίνει, όπως λέγει ο Κλήμης Ρώμης, οπουδήποτε και αν έχουμε διασκορπισθεί, είτε στην θάλασσα, είτε στην ξηρά, είτε έχουμε κατασπαραχθεί από θηρία ή όρνεα…

Πώς θα είναι τα «νέα» σώματα

…Πώς θα είναι τα σώματά μας μετά την ανάστασή μας; Θα είναι όπως ήταν πριν από τον θάνατο ή όχι; Η απάντηση είναι ότι τα σώματά μας θα είναι κατά βάση τα ίδια -όπως και πριν, αλλά με διαφορετικές ιδιότητες.

Ο ιερός Χρυσόστομος απαντώντας στο ερώτημα λέγει, ότι το σώμα θα είναι το ίδιο, αλλά και δεν θα είναι το ίδιο. Ο όσιος Μακάριος λέγει ότι το σώμα μας μετά την ανάσταση θα διατηρεί την φύση του όπως ο σίδηρος, ο οποίος όταν πυρακτώνεται γίνεται κατακόκκινος, χωρίς όμως και να πάψει να είναι σίδηρος. Ο άγιος Θεόδωρος Μοψουεστίας δίνει μίαν άλλη εικόνα. Την εικόνα της άμμου και του γυαλιού. Όπως γνωρίζουμε το γυαλί αποτελείται από την άμμο. Όμως όταν γίνεται γυαλί, δεν είναι πλέον άμμος. Μεταξύ λοιπόν του προ της αναστάσεως σώματός μας και εκείνου το οποίο θα έχουμε μετά την Ανάσταση, υπάρχει και ταυτότητα και διαφορά.

Μία διαφορά που πρέπει να καταγράψουμε είναι ότι το παλαιό σώμα είναι ενδεδυμένο την φθορά, ενώ το νέο την αφθαρσία. Το σώμα αυτό μετά την κοινή ανάσταση θα είναι αθάνατο.

…Μπορούμε από όλα αυτά να συναγάγουμε τις ιδιότητες, τις οποίες θα έχει το μετά την ανάσταση σώμα μας, με πρώτη εκείνη της αφθαρσίας.

…Ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων προσπαθώντας να προσεγγίσει αυτό το μυστήριο, χρησιμοποιεί την εικόνα του νερού. Το νερό, λέγει, έχει άλλες ιδιότητες όταν είναι υγρό, άλλες όταν είναι στερεό, και άλλες όταν είναι ατμός. Και σε εμάς θα γίνει μία μεταποίηση.

Επομένως, εφ’ όσον το σώμα μας θα έχει την ιδιότητα της αφθαρσίας, αυτό σημαίνει ότι δεν θα αρρωσταίνει, δεν θα πονά, δεν θα γερνά. Θα έχουμε δε όλοι μία ηλικία, όπως λέγει η παράδοση της Εκκλησίας μας, την οποία συναντούμε και στα υμνολογικά μας κείμενα.

Δεν θα έχουμε με άλλα λόγια τις αναπηρίες τις οποίες είχαμε στην ζωή αυτή, τις διάφορες ασθένειες, ούτε θα έχουμε και τα λεγόμενα «αδιάβλητα» πάθη, όπως, το ότι πεινάμε, διψάμε, κουραζόμαστε, έχουμε ανάγκη αναπαύσεως, το ότι πονάμε κ.λ.π.

Η δεύτερη ιδιότητα της αθανασίας, σημαίνει ότι δεν θα πεθάνουμε και θα είμαστε αιώνιοι. Το πρότυπό μας θα είναι το σώμα του Αναστημένου Χριστού.

Μία τρίτη ιδιότητά μας είναι η μεταποίηση ή μεταμόρφωση του σώματός μας.

Η Ανάσταση του σώματος σύμφωνα με την υπερβατική χριστιανική θεώρηση, νωπογραφία του Λούκα Σινιορέλι (παρεκκλήσι του San Brizio, Ούμπρια, Ιταλία, 1499-1502)

…Το νέο σώμα θα είναι καλύτερο και ανώτερο του προηγουμένου… Δεν θα έχει ούτε ύλη, ούτε βάρος, δεν θα έχει όγκο και δεν θα καταλαμβάνει θέση μέσα στον χώρο. Όπως ο Κύριος μας είχε μεν σώμα, το οποίο οι μαθητές έβλεπαν μετά την Ανάσταση, όμως το σώμα αυτό δεν τον εμπόδιζε να εισέρχεται στο δωμάτιο που ήσαν οι μαθητές «κεκλεισμένων των θυρών», ή ακόμη δεν τον εμπόδιζε να βρίσκεται ταυτοχρόνως σε διάφορα σημεία, -όπως επιβεβαιώνεται από τις μετά την Ανάσταση εμφανίσεις Του.

…Οι ιδιότητες που θα έχει το καινούργιο σώμα μας θα είναι νέες ιδιότητες.

Το σώμα μας θα είναι ωραίο, με τα πρώην χαρακτηριστικά του. Οι σωματικές μας δε αναμνήσεις θα γίνουν πνευματικές.

…Δεν θα μας απασχολούν πλέον θέματα υλικά ή ηδονικά. Το σώμα μας ως πνευματικό δεν θα έχει ανάγκη συντηρήσεως και τροφής

Το ποια ερμηνεία θα υιοθετήσει ο καθένας από εμάς, πηγάζει από τη βούλησή του να αναζητήσει ένα ηθικό και υπέρτατο νόημα στην ύπαρξή του, να αναζητήσει το Λόγο, και όχι μια μηχανιστική αντίληψη της ζωής η οποία μοιραία οδηγεί στο μηδενισμό του Νίτσε με ολέθρια αποτελέσματα.

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

*

Aperopia