© Aπεροπία. Τα άρθρα του ιστολογίου aperopia.fr γράφονται κατόπιν κοπιαστικής έρευνας και μετάφρασης. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση ολόκληρου του άρθρου από άλλες ιστοσελίδες χωρίς άδεια του aperopia.fr. Επιτρέπεται μόνον η αναδημοσίευση 2-3 πρώτων παραγράφων με προσθήκη ενεργού link για την ανάγνωση της συνέχειας στο aperopia.fr

---

Γράφει η Χρυσούλα Μπουκουβάλα

---

Ποιος άραγε άκουσε ποτέ τη λέξη Τίκσι (Tiksi); Ποιος γνωρίζει τι αντιπροσωπεύει και πώς συνδέεται με την πρόθεση της αμερικανικής κυβέρνησης να αγοράσει ή να προσαρτήσει τη Γροιλανδία, ακόμα και τον Καναδά; Αν όμως δούμε τη γεωγραφική θέση όλων αυτών πάνω στο βόρειο ημισφαίριο θα καταλάβουμε.

Η αποκωδικοποίηση του τί πραγματικά συμβαίνει, οφείλεται σε μία ενδελεχή προσωπική έρευνα της γράφουσας για το τί βρίσκεται στην απέναντι μεριά της Γροιλανδίας και του Καναδά, σε όλο το μήκος των ρωσικών αρκτικών ακτών και στο ποιοι δυτικοί ολιγάρχες έχουν συμφέροντα στη Γροιλανδία.

Και αυτή η έρευνα έδωσε αναπάντεχα ευρήματα. Και ενώ στις μέρες μας σχεδόν όλα τα κυρίαρχα δυτικά ΜΜΕ εστιάζουν στο γιατί δεν μπορεί να παραβιαστεί η βούληση των Γροιλανδών (δηλαδή των Δανών), γιατί κάτι τέτοιο θα προκαλούσε κρίση στο ΝΑΤΟ και άλλα τέτοια φληναφήματα, διότι πολύ απλά αυτό που επικρατεί ανέκαθεν στον κόσμο μας είναι το δίκαιο του ισχυροτέρου, κανείς δεν αναφέρει τι υπάρχει στα ρωσικά βόρεια σύνορα και ποιος στην πραγματικότητα ελέγχει τους Αμερικανούς και τους Ευρωπαίους πολιτικούς.

Το Tiksi (Τίκσι) δεν είναι παρά μια πολύ μικρή πόλη 4500 κατοίκων στις 710 βορείου πλάτους, χαμένη στα βάθη της Γιακουτίας (Βόρεια Σιβηρία), στο σημείο που ο ποταμός Λένα εκβάλλει στον Βόρειο Παγωμένο Ωκεανό.

Χάρτης ανακαινισμένων ή νέων βάσεων όπου σημειώνεται και η θέση του Tiksi στην ρωσική Αρκτική, στη Θάλασσα Λάπτεφ, όπου επίσης πρόσφατα ανακαλύφθηκε από τον ρωσικό ενεργειακό κολοσσό Rosneft μεγάλο κοίτασμα υδρογονανθράκων.

Τι σχέση όμως μπορεί να έχει το Tiksi με τη Γροιλανδία και τις ΗΠΑ; Τουλάχιστον η γράφουσα, συσχετίζοντας τις γεωγραφικές συντεταγμένες των παραπάνω τοποθεσιών πάνω στο Google Earth, σε σωστή απεικόνιση βέβαια, και όχι όπως εμφανίζονται στους συνήθεις επίπεδους χάρτες, έλυσε τις απορίες της, στο μέτρο βέβαια των στοιχείων που διαθέτει.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: σύμφωνα με ένα δημοσίευμα του Νορβηγικού portal The Barents Observer της 07.04.2020, στο Tiksi η Ρωσία εγκαινίασε μία νέα αρκτική πυραυλική βάση με συστοιχίες S-300. 

Πιο συγκεκριμένα, ο αντιστράτηγος του Βόρειου Στόλου της Ρωσικής Ομοσπονδίας ήταν επικεφαλής μιας αντιπροσωπείας που είχε ταξιδέψει στην απομακρυσμένη αρκτική βάση των ακτών της θάλασσας Λάπτεφ, ενώ ταυτοχρόνως τουλάχιστον τέσσερα πυραυλικά συστήματα S-300 είχαν αναπτυχθεί στο Tiksi.

Συστοιχίες Σ-300 στο Tiksi. Πηγή: Mil.ru.

Η επίσημη ανακοίνωση του Στόλου περιέγραφε τότε ότι το συγκρότημα που θα φιλοξενούσε την φρουρά, περιελάμβανε έναν κοιτώνα, ένα διοικητικό κτίριο, έναν σταθμό παραγωγής ενέργειας που θα λειτουργούσε με ντίζελ, δεξαμενές νερού και καυσίμων, καντίνα, γκαράζ και άλλα. Όλα τα κτίρια θα ήταν διασυνδεδεμένα μεταξύ τους, επιτρέποντας την εύκολη διέλευση μεταξύ των εγκαταστάσεων.

Σημειωτέον, ότι παρόμοια συγκροτήματα είχαν κατασκευαστεί και παλαιότερα στo αρχιπέλαγος της Γης του Φραγκίσκου Ιωσήφ (Αεροπορική βάση Nagurskoye), στη Νήσο Cotelny (Temp) της Νέας Σιβηρίας, στη νήσο Wrangel και στο ακρωτήριο Schmidt, προκειμένου να προστατεύονται τα προπύργια των ρωσικών πυρηνικών υποβρυχίων της χερσονήσου Kola, που συνορεύει με τη Φινλανδία.

Άλλο δημοσίευμα του Barents Observer της 30.01.2017 μας πληροφορούσε ότι είχε εγκριθεί προϋπολογισμός 78 εκατομμυρίων ευρώ για την αύξηση της χωρητικότητας του λιμανιού, ώστε να είναι έτοιμο το 2025 ενώ ήδη σχεδιαζόταν απ’ ευθείας αεροπορική σύνδεση του Tiksi με τη Μόσχα. 

Επιπλέον, ήδη από το 2020, αναφέρεται ότι είχε παραδοθεί οπλισμός στη βάση. Το τί είδους οπλισμός βέβαια δεν αναφέρθηκε δημοσίως, ούτε και θα μπορούσε. Το δημοσίευμα ανέφερε ότι η νέα φρουρά θα φιλοξενούσε 100 στρατιώτες και θα αποτελούσε μέρος της 45ης Στρατιάς του Βορείου Στόλου. Θα περιελάμβανε αντιαεροπορικές δυνάμεις, μεταξύ των οποίων μονάδες ραδιοτεχνικής και αντιαεροπορικής άμυνας.

Παράλληλα, λίγο νωρίτερα, στη βάση Rogachevo της Νέας Ζέμλυας, ο Βόρειος Στόλος είχε τοποθετήσει νεώτερες συστοιχίες S-400 που αντικατέστησαν τους S-300. Σήμερα πια, υποθέτουμε ότι θα έχουν αντικατασταθεί και οι S-300 του Tiksi…

Τέλος, δημοσίευμα του 2025 αναφέρει ότι το σχέδιο Αρκτική Στρατηγική περιελάμβανε δέσμη μέτρων για την ανάπτυξη κέντρων διάσωσης και εκτάκτου ανάγκης στις αρκτικές πόλεις Pevec, Khatanga, Dikson και Tiksi ύψους 64 εκατομμυρίων ευρώ μέχρι το 2035.

Καθίσταται σαφές ότι στόχος όλων αυτών των έργων είναι η προστασία των αχανών ρωσικών βόρειων συνόρων και των πυρηνικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων, η ανάπτυξη προηγμένων πυραυλικών συστημάτων και ραντάρ έγκαιρης ειδοποίησης, καθώς και η κατασκευή (ή η αναδόμηση παλαιότερων σοβιετικής εποχής) καταφυγίων, σε περίπτωση πυρηνικού πολέμου.

Όταν μιλάμε όμως για πυραυλικά συστήματα σ’ αυτά περιλαμβάνονται και οι διηπειρωτικοί βαλλιστικοί υπερηχητικοί πύραυλοι που μπορούν να εξαϋλώσουν ολόκληρες πολιτείες. Για να πάρουμε μια ιδέα, ένας μεσαίου βεληνεκούς βαλλιστικός πύραυλος, τύπου Ορέσνικ, όπως έγινε γνωστό, έπεσε στις 7 Ιανουαρίου 2026 στην πόλη Λβιβ της Ουκρανίας, ταξιδεύοντας με την απίστευτη ταχύτητα των 13.000 χιλιομέτρων την ώρα και δεν μπόρεσε να εντοπιστεί και να αναχαιτιστεί από τα δυτικά συστήματα αεράμυνας.

Φανταστείτε τι θα συμβεί με τους διηπειρωτικούς που έχουν εμβέλεια χιλιάδων χιλιομέτρων, μπορούν να φέρουν δεκάδες πυρηνικές κεφαλές και βόμβες υδρογόνου, και να φτάσουν στη γειτονιά μας από την άλλη άκρη του κόσμου μέσα σε 20 λεπτά δίχως να εντοπιστούν…

Γιατί η Αρκτική έχει σημασία

Ενώ κάποτε η Αρκτική ήταν μία περιοχή πολιτικά ουδέτερη λόγω των πάγων, πλέον θεωρείται ως γεωπολιτικό και στρατιωτικό σύνορο. Από την έναρξη του πολέμου ΝΑΤΟ/Ουκρανίας – Ρωσίας, η διεθνής ειρήνη στην Αρκτική έχει ανασταλεί, και πλέον διαπιστώνουμε ότι χώρες μακράν του Αρκτικού Κύκλου, όπως η Κίνα και οι ΗΠΑ, δείχνουν τεράστιο ενδιαφέρον για την περιοχή.

Καθώς οι πάγοι της Αρκτικής προς το παρόν λιώνουν λόγω ανόδου της θερμοκρασίας (από το αρχιπέλαγος της Νέας Ζέμλυας μέχρι το Tiksi καταγράφηκε αύξηση της θερμοκρασίας τουλάχιστον 3-50 Κελσίου σε σχέση με τον μέσο όρο από το 1881), μοιραία άνοιξαν νέες θαλάσσιες οδοί διαμετακομιστικού εμπορίου και μεταφοράς πετρελαίου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, αν συνεχιστεί βέβαια η άνοδος της θερμοκρασίας.

Πέραν τούτου, οι ΗΠΑ, γνωρίζοντας τις δυνατότητες των ρωσικών διηπειρωτικών πυραύλων, έχουν ανάγκη από περισσότερες βάσεις που θα μπορούσαν να αναχαιτίσουν μια πιθανή πυρηνική επίθεση στο έδαφός τους.

Για να καταλάβουμε τι έχουν απέναντί τους οι ΗΠΑ, στον παρακάτω χάρτη απεικονίζονται οι στρατιωτικές βάσεις του ΝΑΤΟ και της Ρωσίας στην Αρκτική Ζώνη. Πατήστε πάνω στην εικόνα για να περιστραφεί.

Μπλε: ΗΠΑ, Μωβ: Καναδάς, Κόκκινο: Γροιλανδία (Δανία), Πορτοκαλί: Ισλανδία, Κίτρινο: Νορβηγία, Γαλάζιο: Ρωσία. Πηγή: Simons Foundation, Καναδάς.

Με βάση μία έκθεση του Ιδρύματος Simons, του Βανκούβερ του Καναδά, με τίτλο Military Footprints in the Arctic που παρέχει πληροφορίες για τον πυρηνικό αφοπλισμό, το διεθνές δίκαιο και την ασφάλεια, η Ρωσία διαθέτει τριάντα δύο «συνεχώς επιτηρούμενες εγκαταστάσεις» στην περιοχή της Αρκτικής από το 2024. Σύμφωνα με την έκθεση, τρεις εγκαταστάσεις, η μία στη Γη του Φραγκίσκου Ιωσήφ (Nagurskoye), η δεύτερη στη νήσο Cotelny των Νήσων της Νέας Σιβηρίας (Temp Air Base), βόρεια του Τίκσι, και η τρίτη στη νήσο Wrangel (Ushakovskoye), είναι ικανές να φιλοξενήσουν έως και 150 στρατιώτες η κάθε μία.

Στην παραπάνω εικόνα απεικονίζονται όσες βάσεις της ρωσικής αρκτικής έχουν το εικονίδιο που τις χαρακτηρίζει «Κέντρο Εκτάκτου Ανάγκης». To Tiksi είναι μία απ’ αυτές. Πηγή: Έκθεση Military Footprints in the Arctic, Simons Foundation.

Μερικές από τις πιο σημαντικές ρωσικές βάσεις της Αρκτικής. Αριστερά, διακρίνεται το στρατηγείο του ρωσικού Βορείου Στόλου στη χερσόνησο Κόλα (Northern Fleet HQ).

Η Νορβηγία έχει δέκα πέντε «συνεχώς επιτηρούμενες στρατιωτικές εγκαταστάσεις», ενώ οι ΗΠΑ δέκα, εκ των οποίων οι εννέα βρίσκονται στην Αλάσκα και μόνο η μία στη Γροιλανδία, ο Καναδάς οκτώ, η Δανία τρεις (που βρίσκονται στη Γροιλανδία) και η Ισλανδία μία. Καμμία όμως βάση της Γροιλανδίας δεν έχει συστοιχίες αεράμυνας και διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους.

Σύμφωνα με το ίδρυμα Simons, αν και το ΝΑΤΟ έχει συνολικά πέντε περισσότερες εγκαταστάσεις από τη Ρωσία, η Ρωσία έχει τον μεγαλύτερο πληθυσμό στην Αρκτική από οποιοδήποτε άλλο κράτος που βρέχεται από τον Αρκτικό Ωκεανό, ενώ περισσότερη από τη μισή ακτογραμμή της Αρκτικής είναι ρωσικό έδαφος.

Σύμφωνα με τον Economist τα τελευταία έξι χρόνια η Ρωσία έχει κατασκευάσει περισσότερες από 475 στρατιωτικές βάσεις κατά μήκος των βορείων συνόρων της. Τέσσερις εμπειρογνώμονες για την Αρκτική που μίλησαν το 2022 στο πρακτορείο Reuters δήλωσαν τότε, ότι η Δύση θα χρειαστεί τουλάχιστον δέκα χρόνια για να φτάσει το επίπεδο των Ρώσων στην περιοχή.

Πιο πρόσφατα επίσης και η Κίνα, αν και δεν έχει σύνορα στην Αρκτική, επέκτεινε την επιρροή της στην περιοχή, σε μια κίνηση που εκτιμάται ότι είναι αμφισβήτηση της αμερικανικής ισχύος. Σύμφωνα με το Αυστραλιανό Ινστιτούτο Πολιτικής, «η κίνηση της Κίνας θα μπορούσε να είναι μέρος του στόχου της να γίνει μια μεγάλη πολική δύναμη, κάτι που είχε ήδη αναφέρει ο πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ κατά τη διάρκεια μιας ομιλίας του 2014».

Τι συμβαίνει λοιπόν σήμερα; Τι κρύβει στο υπέδαφός της η ρωσική Αρκτική εκτός από πετρέλαιο, φυσικό αέριο και χρυσό; Προέκυψε ξαφνικά το ενδιαφέρον των ΗΠΑ για την Γροιλανδία ή μήπως είναι μια πολύ παλιά ιστορία;

Γιατί το Tiksi;

Γιατί όμως να είναι το Tiksi που απέχει 2.600 χιλιόμετρα από την Αλάσκα, το επικρατέστερο σκηνικό όπου θα χρησιμεύσει ως ρωσικό στρατηγείο για τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και ο τόπος όπου αναμένεται να διασωθεί ο Ρώσος πρόεδρος, πολιτικοί, υψηλόβαθμοι στρατιωτικοί, επιστήμονες και εκλεκτοί Ρώσοι πολίτες;

Αφορμή για τον συσχετισμό της βάσης του Tiksi με την δήλωση του Αμερικανού προέδρου για προσάρτηση της Γροιλανδίας – Καναδά, στάθηκε η έκδοση ενός παράξενου βιβλίου με τίτλο Siberia AD. 2038, που ανέβηκε στο Amazon από κάποιον συγγραφέα με ψευδώνυμο και από άγνωστο εκδότη, τη χρονιά που μας πέρασε.

Το ψευδώνυμο είναι Markus Atrius Dakikus, και σχηματίζει το ακρωνύμιο MAD, που είναι και ίδιο με του πυρηνικού πολέμου, Mutual Assured Destruction, αλλά στην πραγματικότητα ο συγγραφέας δεν είναι ένας, αλλά απ’ ό,τι διαφαίνεται πολλές ομάδες Ρώσων, Κινέζων και Αμερικανών εμπειρογνωμόνων, η κάθε μια άκρως εξειδικευμένη στον τομέα της .

To εξώφυλλο του ηλεκτρονικού βιβλίου Siberia AD. 2038.

Το βιβλίο προς το παρόν κυκλοφορεί μόνο σε ηλεκτρονική μορφή στα αγγλικά, και μιλάει για τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο που θα ξεσπάσει το 2038, ως αποτέλεσμα της διαμάχης των μεγάλων δυνάμεων για τον έλεγχο των παγκόσμιων πόρων.

Αφού παρακολούθησα αρκετά διαφημιστικά βίντεο του εν λόγω βιβλίου, και συγκράτησα το χαρακτηριστικό όνομα Tiksi, μετά από αρκετούς μήνες, όταν κυκλοφόρησε η είδηση ότι ο πρόεδρος Τραμπ και Πούτιν συναντήθηκαν στην Αλάσκα για να μιλήσουν για την Αρκτική και ότι ο Τραμπ θέλει να προσαρτήσει τη Γροιλανδία (που ανήκει στη Δανία, που είναι μέλος του ΝΑΤΟ) και τον Καναδά με το καλό ή με το στανιό, αμέσως έκανα τη σύνδεση με τα γραφόμενα του βιβλίου, διαφημιστικά του οποίου μπορείτε να παρακολουθήσετε εδώ:

https://www.youtube.com/watch?v=pXYo0fWUTh0&pp=ygUQc2liZXJpYSBhLmQuMjAzOA%3D%3D
https://www.youtube.com/shorts/BeiMZ6Kmhm8
https://www.youtube.com/shorts/xb5lw4SmSTY
https://www.youtube.com/shorts/iGNcox0l3e8
https://www.youtube.com/shorts/wkmVb_mcCw8

Μήπως όμως τελικά δεν πρόκειται για μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας, αλλά για προειδοποίηση «κάποιων» προς όσους ανθρώπους ακόμα είναι σκεπτόμενοι και έχουν βέβαια τα μέσα να διαφύγουν;

Το μυθιστόρημα διαδραματίζεται στην υποτιθέμενη υπόγεια βάση του Tiksi, που μάλιστα αναφέρεται ως Russian Intercontinental Balistic Missiles Base (Ρωσική Βάση Διηπειρωτικών Βαλλιστικών Πυραύλων), το όνομα του οποίου ομολογώ, ότι -όπως και δισεκατομμύρια άλλοι άνθρωποι-αγνοούσα παντελώς πριν την έκδοση του βιβλίου Siberia ΑD. 2038.

Τι πληροφορίες δίνει η τεχνητή νοημοσύνη για το Tiksi;

Αναζητώντας πληροφορίες για το Tiksi, κατέφυγα στη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης. Διότι, αν επιβεβαιωθεί το σενάριο του βιβλίου, το 2038 θα υπάρχουν σε υπόγεια σιλό τέσσερις φοβεροί διηπειρωτικοί βαλλιστικοί πύραυλοι όπως ο ΙCBM Yars που βλέπουμε στο παρόν βίντεο, ο πληθυσμός του θα έχει φτάσει τις 21.000 κατοίκους και η θερμοκρασία τον Απρίλιο θα έχει ανέβει από -17^ο στους -5^ο C.

Ιδού λοιπόν τι μας απαντά η τεχνητή νοημοσύνη στο ερώτημα:

– Are there intercontinental ballistic nuclear missiles military bases under the Arctic city of Tiksi in Siberia?

Aπάντηση ΤΝ:

Στρατιωτικές Βάσεις στο Tiksi και Πυρηνικές Δυνατότητες

Δεν υπάρχουν στοιχεία για βάσεις διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων (ICBM) ακριβώς κάτω από την αρκτική πόλη Tiksi στη Σιβηρία. Ωστόσο, το Tiksi διαθέτει σημαντικές στρατιωτικές υποδομές και δυνατότητες.

Επισκόπηση της Στρατιωτικής Βάσης Tiksi

Σχέδια Επέκτασης: Η ρωσική κυβέρνηση ανακοίνωσε φιλόδοξα σχέδια για την επέκταση της αεροπορικής βάσης Tiksi. Αυτά τα σχέδια περιλαμβάνουν νέες κατασκευές όπως κοιτώνες, διοικητικά κτίρια και έναν σταθμό παραγωγής ενέργειας ντίζελ, αλλά πρόσφατες δορυφορικές εικόνες υποδηλώνουν ότι η επέκταση ήταν αργή και η βάση δεν φαίνεται ακόμη να φιλοξενεί εξοπλισμό, όπως τα εξελιγμένα συστήματα πυραύλων εδάφους-αέρος S-400, που αναμενόταν αρχικά.

Τρέχουσες Δυνατότητες: Το Tiksi αναπτύσσεται για να υποστηρίξει τις στρατιωτικές και πολιτικές ανάγκες της Ρωσίας, ιδίως στην αεράμυνα και την εδαφική ασφάλεια. Μπορεί ενδεχομένως να φιλοξενήσει συστήματα ραντάρ και άλλα στρατιωτικά περιουσιακά στοιχεία, αλλά προς το παρόν δεν είναι εξοπλισμένο με δυνατότητες εκτόξευσης πυρηνικών πυραύλων.

Στρατιωτική Στρατηγική της Ρωσίας στην Αρκτική

Πυρηνικά Περιουσιακά Στοιχεία στην Αρκτική: Η Ρωσία έχει ενισχύσει τη στρατιωτική της θέση στην περιοχή της Αρκτικής, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης κινητών εκτοξευτών ICBM Yars (διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων) στη Σιβηρία στο πλαίσιο στρατιωτικών ασκήσεων. Αυτά τα συστήματα αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των στρατηγικών πυρηνικών δυνάμεων της Ρωσίας, αλλά βρίσκονται κυρίως σε πιο ανεπτυγμένες περιοχές από ό,τι το Tiksi.

Αξιοσημείωτες εγκαταστάσεις: Οι κύριες στρατηγικές στρατιωτικές δυνατότητες συγκεντρώνονται σε άλλες τοποθεσίες της Αρκτικής, όπως το νησί Cotelny και η Γη της Αλεξάνδρας, οι οποίες φιλοξενούν πιο προηγμένες στρατιωτικές βάσεις και συστήματα.

Συμπέρασμα
Ενώ το Tiksi βρίσκεται σε στρατιωτική αναβάθμιση, προς το παρόν δεν διαθέτει διηπειρωτικές βάσεις βαλλιστικών πυρηνικών πυραύλων. Η εστίαση της στρατιωτικής ανάπτυξης της Ρωσίας στην Αρκτική, περιλαμβάνει μια ευρύτερη στρατηγική που δίνει προτεραιότητα σε βασικές τοποθεσίες έναντι του Tiksi.

Ψάχνοντας όμως ακόμα πιο βαθιά (Deep AI), μαθαίνουμε ότι:

– «Το Τίκσι εξακολουθεί να αποτελεί στρατηγικό σημείο για τη Ρωσία το 2026, με συνεχείς εκσυγχρονισμούς στις εγκαταστάσεις αεράμυνας S-300 και σχέδια για τη μετατροπή του σε κύριο κόμβο μεταφορών ως το 2040».

Στο ερώτημα Are underground military bases in Tiksi? η TN απάντησε:

– Ενώ το Tiksi ήταν μια ζωτική στρατιωτική τοποθεσία κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, επικεντρωνόταν περισσότερο σε επιχειρήσεις βομβαρδιστικών αεροσκαφών, παρά ως βάση για πυρηνικούς πυραύλους. Οι τρέχουσες εξελίξεις υποδηλώνουν μια μετατόπιση προς μια τέτοια στρατιωτική εξέχουσα θέση, ειδικά όσον αφορά τις πυρηνικές δυνατότητες».

Επομένως, σύμφωνα με τη σάρωση του διαδικτύου (φανταστείτε τα απόρρητα έγγραφα και διάφορα βιβλία ή έντυπα που η ΤΝ δεν μπορεί να σαρώσει), κατά πάσα πιθανότητα το Τίκσι εξελίσσεται σε σημαίνουσα υπόγεια πυρηνική βάση, επιβεβαιώνοντας το «φανταστικό» σενάριο του βιβλίου Siberia 2038, που τελικά μπορεί να αποδειχτεί η αποκάλυψη της υλοποίησης ενός προαποφασισμένου σχεδίου του οποίου έχουμε ήδη δει την αρχή…

Oι τεράστιοι ενεργειακοί πόροι

Μην ξεχνάμε δε ότι οι τεράστιες παγκόσμιες πηγές πετρελαίου και φυσικού αερίου, βρίσκονται στις αρκτικές περιοχές της Ρωσίας, συμπεριλαμβανομένου ενός εργοστασίου υγροποιημένου φυσικού αερίου στη χερσόνησο Γιαμάλ.

Το σημαντικότερο είναι ότι η συντομότερη διαδρομή προς Βόρειο Αμερική για ρωσικούς πυραύλους ή βομβαρδιστικά, είναι πάνω από τον Καναδά και τη Γροιλανδία.

Τέλος, τα ύδατα μεταξύ Γροιλανδίας, Ισλανδίας και Ηνωμένου Βασιλείου γνωστά ως Χάσμα GIUK (GIUK Gap, από τα αρχικά των αντίστοιχων χωρών), είναι ο μόνος τρόπος με τον οποίο τα πλοία της Ρωσίας που εκκινούν από βάσεις του βορρά, μπορούν να φτάσουν στον Ατλαντικό.

To χάσμα GIUK του βόρειου Ατλαντικού ωκεανού και τα κυριώτερα πεδία εξόρυξης πετρελαίου και φυσικού αερίου της ρωσικής Αρκτικής στη χερσόνησο Γιαμάλ. Όπως βλέπουμε, η θέση της Γροιλανδίας στη γήινη σφαίρα στην πραγματικότητα δεν είναι όπως την παρουσιάζουν οι πεπλατυσμένοι επίπεδοι χάρτες.

Υπάρχει ακόμα κάποιος που δεν καταλαβαίνει γιατί το Tiksi, ή κάποια άλλη βάση της ρωσικής αρκτικής που δεν μπορούμε να γνωρίζουμε, θα αποτελέσει το καταφύγιο της Ρωσικής ηγεσίας κατά τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο που δεν πρόκειται να αποφύγουμε, καθώς οι ΗΠΑ θα θελήσουν να αποκτήσουν όλες τις χώρες και των δύο αμερικανικών ηπείρων, βόρειας και νότιας, σύμφωνα άλλωστε και με δόγμα Μονρόε, αλλά και να πάρουν με το μέρος τους τη Ρωσία εναντίον της Κίνας, σύμφωνα με τις αρχές του Κίσσιγκερ;

Ορθώς λοιπόν ο πρόεδρος Τραμπ δήλωσε ότι «αν δεν πάρουμε εμείς τη Γροιλανδία, θα την πάρουν η Ρωσία και η Κίνα», καθώς, κατά την εκτίμηση της γράφουσας, το νέο μοίρασμα του κόσμου, έχει ήδη συμφωνηθεί, ώστε η Ρωσία, να πάρει άλλες χώρες, σε άλλες ηπείρους, συμπεριλαμβανομένης και της Ευρώπης.

Το σενάριο του βιβλίου Siberia AD. 2038 

Πολύ περιληπτικά, το βιβλίο περιγράφει μια εποχή γύρω στο 2030 όπου το φαγητό και το νερό γίνονται όλο και πιο σπάνια και τελικά αυτοί που αντέχουν ακόμα, στο βόρειο ημισφαίριο είναι η Ρωσία και η Αμερική και στο νότιο η Αργεντινή και η Χιλή, δηλαδή οι χώρες που είναι κοντά στους πόλους. Η Κίνα φαίνεται να αντιμετωπίζει πρόβλημα έλλειψης διατροφικών πόρων και νερού…

Η Ευρώπη έχει διαλυθεί οικονομικά, και αυτό το ζούμε ήδη καθημερινά, ωστόσο και οι ΗΠΑ έχουν πολλά προβλήματα, αλλά δεν καταρρέουν όπως η Ευρώπη. Τα λιγότερα προβλήματα τα έχει η Ρωσία.

Οι BRICS εκδίδουν το δικό τους νόμισμα, με αντιστοιχία σε χρυσό καταστρέφοντας το δολάριο, μέσω μαγνητικής τομογραφίας διαβάζονται οι σκέψεις των ανθρώπων, συνθετικό δέρμα τοποθετείται σε γυναικεία ανθρωποειδή ρομπότ που χρησιμοποιούνται και ως σκλάβες του σεξ, η Κίνα διεκδικεί τη Σιβηρία πιεζόμενη από έλλειψη πόρων, αποκαλύπτονται οι λεπτομέρειες λειτουργίας μιας βάσης εκτόξευσης διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων και του πρωτοκόλλου ασφαλείας τους, καθώς και Μη Επανδρωμένων Υπερηχητικών Βομβαρδιστικών Οχημάτων των ΗΠΑ (Unmanned Hypersonic Bombing Vehicules -UHBVs), που μόνο ανώτεροι στρατιωτικοί μπορούν να γνωρίζουν και γενικά το βιβλίο προετοιμάζει τον κόσμο για την επιβολή διάφορων αυστηρών μελλοντικών μέτρων, όπως κατά του υπερπληθυσμού.

Ο κεντρικός ήρωας είναι ένας Ρώσος πράκτορας, ο αποκαλούμενος «Ρώσος», ο οποίος ήταν αξιωματικός στη ρωσική υπηρεσία πληροφοριών FSB, αλλά λόγω όλων αυτών, καταλαβαίνει τι πρόκειται να συμβεί και προκειμένου να σώσει την οικογένειά του καταφεύγει στο… Tiksi.

Ο «Ρώσος» διαβλέπει από το 2032-33 ότι θα γίνει μακελειό και ενώ θα μπορούσε να καθίσει στη Μόσχα με την οικογένειά του και να γίνει διευθυντής της υπηρεσίας, βρίσκει μια δικαιολογία να μετατεθεί στη Σιβηρία, διότι στην πραγματικότητα ξέρει ότι με το που θα πέσουν τα πυρηνικά, μόνο σε Ρωσία και ΗΠΑ θα καταφέρουν να επιζήσουν κάποια εκατομμύρια άνθρωποι, γιατί μόνο εκεί υπάρχουν οι κατάλληλες υποδομές για όποιον φυσικά μπορέσει να καταφύγει σ’ αυτές…

Το Tiksi όπως είναι σήμερα.

Στο Tiksi λοιπόν μαθαίνουμε ότι οι Ρώσοι έχουν μια μεγάλη πυρηνική βάση. Έτσι ο πρωταγωνιστής μετατίθεται εκεί, όπου βρίσκει ένα πλήρες πυρηνικό καταφύγιο, κατασκευασμένο για να φιλοξενήσει πολλές χιλιάδες ανθρώπων και να αντέξει πολλά χρόνια.

Το σχέδιό του «Ρώσου» είναι να μπορέσει να φύγει από εκεί κάποιους μήνες μετά από τη ρίψη των πυρηνικών, όταν θα έχουν πια μειωθεί τα ραδιενεργά ισότοπα, και ακολουθώντας τα ποτάμια της Σιβηρίας να καταλήξει στη λίμνη Βαϊκάλη, όπου το κλίμα είναι ηπιότερο από του Tiksi, καθώς βρίσκεται πολύ πιο νότια.

Στο τέλος, περιγράφεται μια συνάντηση Αμερικανών και Ρώσων, που διεξάγεται λίγο πριν ξεσπάσει ο παγκόσμιος πόλεμος μεταξύ αυτών των δύο και των Κινέζων, Ινδών και Αφρικανών, λόγω έλλειψης τροφίμων και νερού, οπότε τι κάνουν οι ΗΠΑ και Ρωσία; Χτυπούν προληπτικά!

Δηλαδή, οι Αμερικανοί και οι Ρώσοι ρίχνουν πρώτοι πυρηνικά, για να ρίξουν μετά οι άλλοι όσο το δυνατόν λιγότερα…

Ουσιαστικά, η παρελθούσα συνάντηση Τραμπ – Πούτιν στην Αλάσκα, είχε απολύτως συμβολική σημασία, καθώς η Αλάσκα ανήκει στην Αρκτική και υπήρξε ρωσική επικράτεια που αγοράστηκε από τις ΗΠΑ για ένα εξευτελιστικό ποσό, και δεν έγινε φυσικά για να συνεννοηθούν για το τι θα συμβεί στην Ουκρανία –που είναι τελειωμένη υπόθεση– αλλά για το πώς θα μοιράσουν την Αρκτική μεταξύ τους η Ρωσία και οι ΗΠΑ και ποια ψίχουλα θα πάρουν μερικοί άλλοι.

Εικάζεται δε ότι η Αμερική βρέθηκε ενώπιον του ωμού εκβιασμού της Ρωσίας πως αν συνεχίσει να την ενοχλεί το ΝΑΤΟ και οι Ευρωπαίοι στην Ουκρανία ή προσπαθήσουν να κατακτήσουν τη Σιβηρία και τους πόρους της, όπως έκαναν κατά τον Α΄ και Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (αυτή ήταν η αιτία και των δύο Παγκοσμίων Πολέμων), αυτή τη φορά, κάτω από τους πάγους του Tiksi τους περιμένουν 4 θηριώδεις βαλλιστικοί διηπειρωτικοί πύραυλοι 30 μεγατόνων ο καθένας, που με το πάτημα ενός κουμπιού θα ισοπεδώσουν και τις δύο ηπείρους, Αμερική και Ευρώπη…

Το κρυφό παρασκήνιο πίσω από την Γροιλανδία

Πέραν όμως της στρατιωτικής σημασίας της Γροιλανδίας για τις ΗΠΑ στον επερχόμενο Γ΄Παγκόσμιο Πόλεμο, είναι κρίσιμο να καταλάβουμε ότι στα κυρίαρχα ΜΜΕ η πρόθεση του Τραμπ να πάρει τη Γροιλανδία, παρουσιάζεται ως κάποιο είδος «τρέλας», «μεγαλομανίας» και «καπρίτσιου», που αν το πραγματοποιήσει, θα ήταν φρικτό για το παγκόσμιο «δίκαιο» και τα «δικαιώματα των λαών» (που βέβαια καταπατώνται συστηματικά από πολλές χώρες, μεταξύ των οποίων οι ΗΠΑ και το Ισραήλ).

Όλα τα παρασκήνια, αποσιωπώνται παντελώς, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν και ότι κάποιοι δεν γνωρίζουμε ποιοι είναι πίσω τους.

Πρέπει λοιπόν: πρώτον, να εξετάσουμε τι είναι η Γροιλανδία, δεύτερον, την ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών, και τρίτον, τι συμβαίνει τώρα πίσω από τα παρασκήνια. Ιδού λοιπόν:

Η Γροιλανδία θεωρείται το μεγαλύτερο νησί στον κόσμο. Έχει έκταση περίπου 2.100.000 km², είναι λοιπόν κολοσσιαίο και απολύτως σημαντικό και είναι αλήθεια ότι γεωγραφικά είναι πολύ πιο συνεχόμενο με την αμερικανική ήπειρο, παρά με την ευρωπαϊκή, πόσο μάλλον με τη Δανία.

Όπως βλέπουμε τον χάρτη, διαπιστώνουμε ότι σε περίπτωση που οι ΗΠΑ αποκτήσουν τη Γροιλανδία, θα δημιουργήσουν ένα είδος γιγάντιου κράτους, εφόσον βέβαια έπαιρναν και τον Καναδά, που θα εκπροσωπούσε όλη τη Βόρεια Αμερική. Δηλαδή, αν οι ΗΠΑ πάρουν τη Γροιλανδία, ο Καναδάς θα περικυκλωθεί από όλες τις πλευρές από τις ΗΠΑ, οπότε σίγουρα δεν θα αργήσουν να πουν ότι θα εντάξουν και τον Καναδά στο κράτος τους.

Αυτό άλλωστε το έχει ήδη δηλώσει ο Ντόναλντ Τραμπ και δεν πρέπει να το ξεχνάμε: να κάνει τον Καναδά την 51η πολιτεία των ΗΠΑ.

Αν ποτέ συμβεί αυτό και ο Καναδάς ενταχθεί στις ΗΠΑ, δεν θα είναι ο Καναδάς που θα γίνει η 51η πολιτεία, αλλά κάθε μία από τις καναδικές επαρχίες θα γίνει μια νέα πολιτεία, δηλαδή το Οντάριο, το Σασκατσουάν, η Βρετανική Κολομβία και ούτω καθεξής. Αυτό θα ήταν το λογικό αποτέλεσμα, ώστε οι ΗΠΑ που έχουν τώρα 50 πολιτείες, να έχουν 60.

Επισημαίνω ότι η Γροιλανδία, παρότι είναι τεράστια έχει μόνο περίπου 57.000 κατοίκους. Είναι ένας πληθυσμός που έζησε και που εξακολουθεί να ζει, σε πολύ σκληρές συνθήκες. Η κατάσταση βέβαια έχει βελτιωθεί κάπως σήμερα.

Ο πληθυσμός αποτελείται περισσότερο από το 90% αυτών που κάποτε όλοι αποκαλούσαμε Εσκιμώους, αλλά που τώρα δεν τολμούμε πλέον να τους πούμε έτσι, επειδή υποτίθεται ότι είναι υποτιμητικό, διότι σημαίνει «αυτοί που τρώνε ωμό κρέας».

Σήμερα, αποκαλούμε αυτούς τους πληθυσμούς Ίνουιτ. Υπάρχουν διαφορετικές εθνοτικές ομάδες μεταξύ των Ίνουιτ που βρίσκονται διάσπαρτοι στη Γροιλανδία, τον βόρειο Καναδά, τη βόρεια Αλάσκα και τις αρκτικές περιοχές της Ρωσίας. Παντού αυτοί οι πληθυσμοί του Αρκτικού Ωκεανού, παλαιότερα ζούσαν σε μεγάλη φτώχεια και συχνά σε πνευματική και κοινωνική ένδεια ενώ παράλληλα μαστίζονταν από ασθένειες και αλκοολισμό.

Για παράδειγμα, μόλις πριν μερικές δεκαετίες, και συγκεκριμένα το 1985, υπάρχουν στοιχεία ότι σε συνολικά 57.000 κατοίκους, υπήρχαν περίπου 80.000 κρούσματα σύφιλης ή γονόρροιας που διαγιγνώσκονταν και θεραπεύονταν ετησίως.

Η κατάσταση έχει βελτιωθεί κάπως από τότε, οι παλιές ασθένειες έχουν εκλείψει αλλά ο πληθυσμός εξακολουθεί να είναι πολύ μικρός και να υποφέρει από αλκοολισμό και κατάθλιψη λόγω κλιματικών συνθηκών και απομόνωσης.

Πανοραμική άποψη της Nuuk από ελικόπτερο. Τόσο μικρή, τόσο παγωμένη και τόσο απομονωμένη, είναι φυσικό οι κάτοικοί της να γίνονται αλκοολικοί.

Διότι η Γροιλανδία έχει την χαμηλότερη πυκνότητα πληθυσμού στον κόσμο, 0,028 κάτοικοι ανά χιλιόμετρο, είναι εντελώς άδεια, αλλά, όπως ελέχθη, η γεωπολιτική της θέση είναι άκρως σημαντική, καθώς αν σχεδιάσουμε μια ιδεατή γραμμή μεταξύ Μόσχας και Λος Άντζελες, περνάει από πάνω της.

Γι’ αυτό η Γροιλανδία είναι εξαιρετικά σημαντική από βαλλιστικής και στρατιωτικής άποψης, επειδή σε περίπτωση θερμοπυρηνικού πολέμου, βρίσκεται πάνω ακριβώς στην πορεία των διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων.

Ιστορικό της προσάρτησης

Η Γροιλανδία προσαρτήθηκε στο Βασίλειο της Δανίας στις αρχές του 19ου αιώνα, γύρω στο 1814 και αυτό ισχύει μέχρι σήμερα. Είναι όμως αυτόνομο έδαφος, δηλαδή ένα είδος αποικίας της Δανίας.

Μόνο που η χερσόνησος της Δανίας έχει πολύ μικρή έκταση που μαζί με τα νησιά Φερόε μόλις καλύπτει 43.000 km², ενώ η Γροιλανδία 2.100.000 km². Αυτό σημαίνει ότι εδαφικά αυτό που γνωρίζουμε ως κράτος της Δανίας, αντιπροσωπεύει μόνο το 2% της συνολικής έκτασης της Γροιλανδίας. Αν και η Γροιλανδία παρέμεινε στην, ας πούμε, ιδιοκτησία, της Δανίας, προσέλκυσε αρκετά γρήγορα και την… απληστία των ΗΠΑ για τους παρακάτω λόγους:

Οι ΗΠΑ, κήρυξαν την ανεξαρτησία τους το 1776. Ακολούθησε ο Πόλεμος της Ανεξαρτησίας από το Ηνωμένο Βασίλειο, ο οποίος έληξε με τη Συνθήκη των Παρισίων του 1783, που χορήγησε ανεξαρτησία στις 13 αποικίες της Βόρειας Αμερικής από το Ηνωμένο Βασίλειο.

Οι 13 νέες αποικίες ήθελαν αμέσως να αυξήσουν το μέγεθός τους και προσπάθησαν να αποκτήσουν τις βρετανικές αποικίες του Καναδά, που ήταν μέρος του Ηνωμένου Βασιλείου, γνωρίζοντας ότι το Κεμπέκ είχε χαθεί από τη Γαλλία.

Η Νέα Γαλλία είχε χαθεί κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Λουδοβίκου ΙΕ’ το 1759 με τη Μάχη των Πεδιάδων του Αβραάμ, βόρεια της πόλης του Κεμπέκ. Έτσι, όλος ο Καναδάς παρέμεινε πιστός στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Ακολούθησαν πόλεμοι, οι οποίοι το 1814 οδήγησαν στη Συνθήκη της Γάνδης, που καθιέρωσε το τρέχον καθεστώς. Ο Καναδάς παρέμεινε πιστός στο Βρετανικό Στέμμα, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν μια νέα, ανεξάρτητη χώρα.

Λίγα χρόνια αργότερα, το 1845, υπήρξε ένα νέο δόγμα που προέκυψε από έναν νέο πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, τον Πρόεδρο James K. Polk (1845-1849). Αυτό ήταν το δόγμα Manifest Destiny, δηλαδή του Θεϊκού Προκαθορισμού ή Έκδηλου Πεπρωμένου, που έλεγε ότι οι ΗΠΑ έχουν μια σχεδόν μεσσιανική κλίση, ένα είδος καλβινιστικής προτεσταντικής έμπνευσης να διαδώσουν τον «πολιτισμό» κατακτώντας όλη τη Βόρεια Αμερική.

Έτσι, πολύ γρήγορα επέκτειναν την κυριαρχία τους κυρίως προς τα δυτικά, μέχρι τον Ειρηνικό ωκεανό (εξ ου και «Άγρια Δύση», σφαγή των ιθαγενών Αμερικανών κ.ά.). Και αυτό, στο όνομα ενός «θεϊκού πεπρωμένου».

Αυτό όμως το πεπρωμένο δεν επρόκειτο να σταματήσει εκεί. Οπότε, τον 20ό αιώνα, οι θεωρητικοί υιοθέτησαν ξανά αυτή τη θεωρία για να την επεκτείνουν στην πραγματικότητα σε ολόκληρο τον κόσμο. Μ’ άλλα λόγια, κατά τη γνώμη τους, ολόκληρος ο κόσμος είναι προορισμένος να υποταχθεί τελικά στην εξουσία των Αμερικανών και ιδιαίτερα των Αγγλοσαξόνων Αμερικανών, ελέω… Θεού.

Ποιου Θεού όμως τελικά;

Όπως είδαμε, η Αλάσκα αγοράστηκε το 1867 από τη Ρωσία. Μια τεράστια έκταση 586,412² km, ξεπουλήθηκε για το εντελώς εξευτελιστικό ποσό των 7,2 εκατ. δολαρίων, που αντιστοιχεί σε… 2 σεντς ανά στρέμμα. Μόνο που αργότερα οι Σοβιετικοί και στη συνέχεια, οι Ρώσοι, μετάνιωσαν οικτρά για αυτό το ξεπούλημα.

Ωστόσο, οι Αμερικανοί είχαν θέσει στο στόχαστρο και τη Γροιλανδία, και ήθελαν κι αυτή να την αγοράσουν από τη Δανία ήδη από τότε. Και αυτόν τον στόχο της αγοράς της Γροιλανδίας θα τον συναντήσουμε αρκετές φορές σε όλη τη σύγχρονη ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών:

Το 1910, έγινε μια νέα πρόταση. Στη συνέχεια, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1945 έγιναν και άλλες προτάσεις στη Δανία για την αγορά της Γροιλανδίας. Κατόπιν, το θέμα επανήλθε το 1955, μέχρι που τελικά επανεμφανίστηκε στην πολύ σύγχρονη εποχή του 2019, αφού τότε ο Ντόναλντ Τραμπ είχε μιλήσει γι’ αυτό και το «ξαναθυμήθηκε», το 2025.

Όλα αυτά γράφονται για να καταλάβουμε ότι η ιδέα της αγοράς της Γροιλανδίας ή με κάποιο τρόπο της ένωσής της με τις ΗΠΑ δεν είναι καθόλου αδιανόητη, όπως την χαρακτηρίζουν τα ευρωπαϊκά και ελληνικά κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης.

Αντιθέτως, συνδέεται με μια σταθερή ιστορική παράδοση και βούληση που χρονολογείται 160 χρόνια πριν, το 1867. Ο Τραμπ εντάσσει την επιθυμία του σε μια καλά τεκμηριωμένη παράδοση των ΗΠΑ που θέλουν να βάλουν στο χέρι το παγωμένο νησί. Είναι όμως πράγματι δική του αυτή η επιθυμία, ή μήπως όχι;

Ας δούμε όμως τι έχει συμβεί στη σύγχρονη εποχή:

H αυτονόμηση

Σύμφωνα με μία ενδελεχή έρευνα του Γάλλου πολιτικού François Asselineau, άλλοτε δημόσιου λειτουργού, σήμερα προέδρου του κινήματος Union Populaire Républicaine (UPR) και υποψηφίου για τις προεδρικές εκλογές του 2022:

«Μετά την άνοδο στην εξουσία του Μιχαήλ Γκορμπατσώφ στην Σοβιετική Ένωση το 1985, στη Γροιλανδία, ένα ισχυρό αυτονομιστικό κίνημα είχε φέρει στην εξουσία έναν νέο πρωθυπουργό, που ήταν πάστορας της Ευαγγελικής Εκκλησίας, τον Jonathan Motzfeldt. Aυτή η τοπική κυβέρνηση είχε διαπραγματευτεί και είχε εξασφαλίσει αυξανόμενη αυτονομία από τη μητέρα Δανία.

Έτσι, η Δανία παραχώρησε αυξανόμενη αυτονομία στη Γροιλανδία. Το αυτονομιστικό κίνημα άρχισε να μετατρέπεται σχεδόν σε κίνημα ανεξαρτησίας που κατόρθωσε μάλιστα να χρησιμοποιεί και ξεχωριστή σημαία.

Γιατί συνέβη αυτό; Δέκα τρία χρόνια μετά την ένταξή τους στην Κοινή Αγορά, οι Γροιλανδοί ήθελαν να αποχωρήσουν από αυτήν, γιατί θεωρούσαν ότι τους επέβαλε πολύ ισχυρούς περιορισμούς, ιδιαίτερα όσον αφορούσε τα αλιευτικά δικαιώματα και τις αλιευτικές ζώνες.

Δεν ήθελαν να μοιράζονται έναν περιορισμένο αριθμό αλιευτικών ζωνών, ή τουλάχιστον ήθελαν να τις πουλήσουν σε υψηλή τιμή. Αυτός ήταν ένας από τους λόγους και επίσης δεν ήθελαν να εξαρτώνται από τις αποφάσεις που λαμβάνονται στις Βρυξέλλες».

Ο Asselineau ισχυρίζεται ότι «όλες αυτές οι κινήσεις παρακολουθούνταν πολύ στενά στις ΗΠΑ επειδή υπήρχαν φόβοι ότι πίσω από τον πάστορα Motzfeldt και το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα Siumut, υπήρχε στην πραγματικότητα ξένη παρέμβαση που δρούσε παρασκηνιακά, είτε η Σοβιετική Ένωση, είτε η Μόσχα, και ότι στην πραγματικότητα επρόκειτο για κίνδυνο απειλής, όσον αφορά την προστασία και τη στρατιωτική ασφάλεια.

Οι ίδιοι οι Γροιλανδοί, είναι κατά 90-92% του πληθυσμού Ίνουιτ. Οι υπόλοιποι είναι Δυτικοευρωπαίοι, κυρίως Δανοί, ενώ υπάρχουν και λίγοι Ισλανδοί.

Κάτι άλλο που εντυπωσιάζει είναι το πόσο μικρή είναι η πρωτεύουσα Nuuk. Έχει μόνο 20.000 κατοίκους και τρεις – τέσσερις δρόμους και αυτό είναι όλο. Ο αλκοολισμός και τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα θέριζαν τη Γροιλανδία. Ο πάστορας Motzfeldt και πρώτος πρωθυπουργός, υπέφερε και ο ίδιος από σοβαρό αλκοολισμό.

Οι Αμερικανοί παρακολουθούσαν όλη αυτή την υπόθεση, ψύχραιμα. Διότι μετά από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, είχαν εγκατασταθεί σε μια στρατιωτική βάση στο βορειοδυτικό άκρο της Γροιλανδίας που oνομαζόταν Θούλη (Thule), αλλά που τώρα έχει μετονομαστεί σε Pitouffik Space Base. Έτσι, οι Αμερικανοί ήταν ήδη παρόντες στο έδαφος της Γροιλανδίας και ήδη εγγυώνταν την ασφάλειά της.

Επομένως, το επιχείρημα που προβάλλει αυτή τη στιγμή ο Τραμπ, ότι «πρέπει να καταλάβουμε τη Γροιλανδία για να διασφαλίσουμε την προστασία των Ηνωμένων Πολιτειών», είναι παλιό και ήδη είχε προβληθεί από το 1867, αλλά στην πραγματικότητα, καταρρέει από μόνο του, επειδή ακόμη και τώρα, η Γροιλανδία βρίσκεται υπό την προστασία των ΗΠΑ μέσω της στρατιωτικής τους βάσης Pitouffik.

Και φτάνουμε τώρα στην πιο σύγχρονη περίοδο. Ο Ντόναλντ Τραμπ επανέφερε, ήδη από το 2017 την ιδέα να πάρουν τον έλεγχο της Γροιλανδίας οι ΗΠΑ. Ποιος όμως να είναι άραγε πίσω από αυτό; Μήπως δεν το σκέφτηκε ο ίδιος»;

Αμερικανοί ολιγάρχες πίσω από την προσάρτηση της Γροιλανδίας

Ωστόσο, ο Asselineau μας αποκαλύπτει τα εξής: «Στην πραγματικότητα ο πρόεδρος έχει έναν φίλο ο οποίος πρέπει να του μίλησε για κάτι που δεν είχε απαραίτητα ο ίδιος στο μυαλό του και ότι αυτός ο άνθρωπος είναι μια πολύ κεντρική φιγούρα στα τρέχοντα γεγονότα και παίζει μείζονα ρόλο στην επιθυμία των Ηνωμένων Πολιτειών να πάρουν τον έλεγχο της Γροιλανδίας.

Και αυτός δεν είναι παρά ο Ron (Ronald) Lauder, ένας Αμερικανός με δύο, ή μάλλον πολλά, διακριτά χαρακτηριστικά: Το πρώτο είναι ότι είναι δισεκατομμυριούχος και κατατάσσεται 796ος στη λίστα του Forbs. Το δεύτερο, ότι είναι γιος του Joseph και της Estée Lauder, μιας γυναίκας που έχει πλέον πεθάνει αλλά ήταν μια μετανάστρια ουγγρο – εβραϊκής καταγωγής που εγκαταστάθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες και απέκτησε μυθική περιουσία.

H Estée δημιούργησε την πασίγνωστη σειρά καλλυντικών Estée Lauder, που την έκανε πολυδισεκατομμυριούχο. Ο Ron είναι γιος της και μοναδικός κληρονόμος της περιουσίας της.

Επιπλέον, είναι εβραίος, αλλά όχι μόνο… Είναι ένας απόλυτα φιλοϊσραηλινός υποστηρικτής, ένας πολύ μεγάλος φίλος του κράτους του Ισραήλ, σε σημείο που έγινε πρόεδρος του Παγκόσμιου Εβραϊκού Συνεδρίου (World Jewish Congress), κάτι σαν ηγέτης της εβραϊκής Διασποράς, και παρεμπιπτόντως –αλλά καθόλου τυχαία στο γενικότερο Σχέδιο– φίλος του Bενιαμίν Νετανιάχου».

O εβραίος μεγιστάνας Ron Lauder.

Σύμφωνα πάντα με τον Asselineau «Ο Lauder έχει χρηματοδοτήσει τις εκστρατείες του Νετανιάχου πολλές φορές. Του έχει κάνει επίσης δώρα, σε σημείο μάλιστα που, το 2017 ο Νετανιάχου άρχισε να διώκεται από τα ισραηλινά δικαστήρια με την κατηγορία ότι είχε εξαγοραστεί από τον Lauder.

Ο Lauder δεν είναι απλώς στενός φίλος του Ισραήλ, δεν είναι απλώς φίλος του Νετανιάχου, είναι επίσης και προσωπικός φίλος του Ντόναλντ Τραμπ από το πανεπιστήμιο.

Ο Ron Lauder στο Mar a Lago του Τραμπ, στο Palm Beach της Φλόριντα το 2016. Εικόνα: Reuters.

Μεταξύ 2016 και 2022, ο Lauder χρηματοδότησε τις προεκλογικές εκστρατείες του Τραμπ. Αυτός, άσκησε πιέσεις στον Τραμπ για το θέμα της Γροιλανδίας ήδη από το 2019.

Αυτή η υπόθεση δεν είναι καθόλου απλώς ιδιοτροπία του Αμερικανού προέδρου, όπως γράφουν πολλά κυρίαρχα ΜΜΕ, αλλά μια υπόθεση που εντάσσεται σε περισσότερα από 160 χρόνια ιστορίας, και στο στόχαστρο επιδραστικών ανδρών με ισχυρά δίκτυα που περιλαμβάνουν την εβραϊκή Διασπορά σε όλο τον κόσμο, το Παγκόσμιο Εβραϊκό Συνέδριο και δεσμούς με τον Νετανιάχου.

Ο Lauder έχει κάνει επενδύσεις στη Γροιλανδία. Πρόσφατα, επικοινώνησε με δύο Γροιλανδούς επιχειρηματίες. Ο πρώτος, ο Svend Hardenberg, ήταν στο γραφείο του Πρωθυπουργού και στο Υπουργείο Εξωτερικών της Γροιλανδίας. Κάποιος που έχει δηλαδή διασυνδέσεις στους διαδρόμους της εξουσίας.

Ο δεύτερος, ήταν ο Jorgen Waever Johansen. Και οι δύο, Hardenberg και Johansen, δημιούργησαν δύο εταιρείες στη Γροιλανδία: Η πρώτη ονομάζεται Greenlad Waterbank (Τράπεζα Νερού Γροιλανδίας). Είναι μια εταιρεία που παρασκευάζει μεταλλικό νερό από νερό που προέρχεται από ένα νησί στη δυτική Γροιλανδία, που ονομάζεται Disko, και το οποίο, μετά από χημικές αναλύσεις, έχει θεωρηθεί ένα από τα πιο αγνά νερά στον κόσμο. Έτσι εμφιαλώνεται στη Γροιλανδία και πωλείται ως νερό πολυτελείας.

Αυτός λοιπόν είναι ο πρώτος στόχος της εταιρείας Greenland Waterbank, η παραγωγή μεταλλικού νερού που θα πωλείται σε εξωφρενικές τιμές, πιθανότατα στη Δανία αλλά και στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Στη συνέχεια, η δεύτερη εταιρεία που ονομάζεται Greenland Investment Fund, ασχολείται με την πραγματοποίηση οικονομικών επενδύσεων, ιδίως εκείνων που σχετίζονται με υδροηλεκτρικά έργα. Ο Laudeur, ήρθε ως επενδυτής το 2017-18, προφανώς με απώτερο στόχο πολιτικό, και όχι μόνο οικονομικό.

Ο Johansen, ένας από τους δύο συνεταίρους, είναι σύζυγος της Υπουργού Εξωτερικών της Γροιλανδίας Viviane Motzfeldt. Η Motzfeldt και ο Anders Samuelsen, πρώην Υπουργός Εξωτερικών της Δανίας, είναι αυτοί που θα συναντηθούν με τον Μάρκο Ρούμπιο, τον Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, υποτίθεται για να διαπραγματευτούν το μέλλον της Γροιλανδίας».

Ουσιαστικά ο Asselineau μας λέει ότι έχουμε να κάνουμε με θεατρικό έργο… Πολύ απλά θα μιλήσουν για τις λεπτομέρειες της υφαρπαγής μεγάλων Γροιλανδικών κοιτασμάτων σπανίων γαιών με όρους παρόμοιους της υφαρπαγής αντίστοιχων Ουκρανικών, που περιήλθαν στον Lauder, ούτως ώστε η πλειοψηφία των εσόδων τελικά να καταλήγει στην αμερικανική πλευρά…

Κατά τον Asselineau, «Ο Samuelsen, είναι υποτίθεται αντίθετος με οποιαδήποτε μεταβίβαση της Γροιλανδίας στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Έτσι, ισχυρίζεται ότι δεν συμφωνεί με τη συνάντηση, αλλά στην πραγματικότητα ο Johansen, σύζυγος της Γροιλανδέζας Υπουργού Εξωτερικών, συνδέεται με τον Ron Lauder, που ήταν αυτός που πίεζε τον Τραμπ να πάρει τη Γροιλανδία…

Υπάρχει όμως ακόμα ένα πρόσωπο που έχει εισέλθει στη θεατρική σκηνή, η Josette Sheeram. Και αυτή η κυρία Sheeram, ήταν υπάλληλος του κράτους στις Ηνωμένες Πολιτείες, αντιπρόεδρος του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ του Νταβός και τώρα, όλως τυχαίως και συμπτωματικώς έχει γίνει πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου των δύο εταιρειών Greenland Waterbank και Greenland Investment Fund…

Με άλλα λόγια, οι Αμερικανοί, με τη βοήθεια, κυρίως του Ron Lauder, διεισδύουν σε όλες τις δομές εξουσίας και οικονομικής δύναμης της Γροιλανδίας…

Η υπόλοιπη ιστορία φαίνεται σχεδόν προκαθορισμένη. Γιατί; Διότι η απόκτηση της Γροιλανδίας αντιστοιχεί σε μια επιθυμία των Ηνωμένων Πολιτειών εδώ και 160 χρόνια, μάλιστα δε το 1946, ο ίδιος ο Πρόεδρος Τρούμαν προσφέρθηκε να την αγοράσει για 100 εκατομμύρια δολάρια.

Αλλά πλέον υπάρχει ένα πρόσθετο οικονομικό και χρηματοοικονομικό ενδιαφέρον, καθώς το 2019 η εφημερίδα Washington Post, αφιέρωσε ένα άρθρο στο ποια τιμή θα μπορούσε να πουληθεί η Γροιλανδία, και οι εκτιμήσεις ήταν πολύ διαφορετικές, καθώς κυμαίνονταν μεταξύ 200 εκατομμυρίων δολαρίων, της χαμηλότερης τιμής, αλλά θα μπορούσαν να φτάσουν έως και 1,7 τρισεκατομμύρια δολάρια.

Αυτό εξαρτάται από τις εκτιμήσεις της αξίας των υδρογονανθράκων και των σπανίων γαιών που έχουν εντοπιστεί στη Γροιλανδία. Σε τι ποσότητες δεν είμαστε απολύτως βέβαιοι, αλλά υπάρχει χρυσός, σπάνιες γαίες που χρειάζονται στην υψηλή τεχνολογία και υδρογονάνθρακες…

Η μέση τιμή της εξαγοράς υπολογίστηκε από την Washington Post σε περίπου 42,6 δισεκατομμύρια, που για τον προϋπολογισμό των ΗΠΑ τελικά δεν είναι και πολύ σημαντική.

Έτσι υπάρχουν ορισμένοι έξυπνοι επιχειρηματίες, ¹ συμπεριλαμβανομένου του Laudeur, οι οποίοι θεώρησαν ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή να επενδύσουν σε αυτό και στη συνέχεια να εμπλακούν σε δύο εταιρείες των οποίων οι διευθυντές είναι σύζυγοι πολιτικών στελεχών της Γροιλανδίας, προφανώς για να έχουν μόχλευση και να κάνουν σημαντική περιουσία.

Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι ο Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται σε στενή επαφή με τον Ron Lauder όπως είναι επίσης σημαντικό να γνωρίζουμε, ότι στα τέλη Δεκεμβρίου, δηλαδή μόλις πριν από λίγες μέρες, ο Ντόναλντ Τραμπ δέχτηκε για άλλη μια φορά στην έπαυλή του της Φλόριντα, Mar a Lago, τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Βενιαμίν Νετανιάχου, ο οποίος, παρεμπιπτόντως, έχει υποχρέωση στον Lauder, αφού ο Lauder ήταν εκείνος που ξεκίνησε τις προεκλογικές του εκστρατείες και του έκανε δώρα σε αρκετές περιπτώσεις.

Όλα συνδέονται εμφανώς μεταξύ τους, ωστόσο, κάποιοι σίγουρα θα πουν ότι πρόκειται για θεωρία συνωμοσίας, ενώ άλλοι ότι είναι δύσκολο να μην συνδέσουμε την παρουσία του Νετανιάχου στις 30 Δεκεμβρίου στη Mar a Lago με τον Ντόναλντ Τραμπ, δεδομένου ότι λίγες μέρες αργότερα, ο Τραμπ αποφάσισε να απαγάγει τον πρόεδρο της Βενεζουέλας.

Αν όμως οι Ηνωμένες Πολιτείες αποκτήσουν το πετρέλαιο της Βενεζουέλας, αυτό θα μπορούσε να είναι το πράσινο φως για το Ισραήλ, ώστε να εισβάλει στο Ιράν.

Δυσκολευόμαστε επίσης να μην συνδέσουμε την παρουσία του Νετανιάχου στη Mar a Lago λίγες ημέρες πριν από την ξαφνική απόφαση του Τραμπ, που για άλλη μια φορά φέρνει το ζήτημα της Γροιλανδίας στο προσκήνιο, το οποίο ωστόσο προωθεί ο φίλος του Ron Lauder ο οποίος είναι φίλος και του Νετανιάχου και του Τραμπ, και ο οποίος στοχεύει παρασκηνιακά να αποκομίσει αρκετά σημαντικά οικονομικά κέρδη».

Και το θέατρο Σκιών συνεχίζεται…

Διότι η πρωθυπουργός της Δανίας, Μέττε Φρεντέρικσεν, εκεί που τον Οκτώβριο του 2025 είχε δηλώσει ότι η μόνη απειλή κατά της Δανίας ήταν η… Ρωσία, τώρα, τον Ιανουάριο του 2026, δεδομένων των δηλώσεων Τραμπ, ξαφνικά αρχίζει να συνειδητοποιεί ότι τελικά η απειλή δεν ήταν η Ρωσία, αλλά οι… ΗΠΑ.

Ιδού τι είπε στην τηλεόραση πριν από λίγες ημέρες η Δανέζα πρωθυπουργός: «Δεδομένου ότι η Δανία, συμπεριλαμβανομένης της Γροιλανδίας, είναι μέλος του ΝΑΤΟ, μια αμερικανική επίθεση εναντίον ενός από τα μέλη της Συμμαχίας θα σήμαινε το τέλος των πάντων, ειδικά της τάξης και της διεθνούς ασφάλειας που καθιερώθηκε στο τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου».

Σύμφωνα πάντως με τις εκτιμήσεις του Asselineau, «Η κατάσταση εξελίσσεται μάλλον άσχημα. Οι περισσότεροι Ευρωπαίοι πολιτικοί αδυνατούν να σκεφτούν ότι η προσάρτηση της Γροιλανδίας δεν είναι παρά η συνέχιση του αμερικανικού ιμπεριαλισμού στο πλαίσιο του «Θεϊκού Πεπρωμένου».

Διαφορετικά θα είχαν αντιληφθεί ποιος κινούσε τα νήματα σε αυτές τις επιχειρήσεις και θα είχαν ανακαλύψει ότι ήταν ο πρόεδρος του Παγκόσμιου Εβραϊκού Συνεδρίου, προσωπικός φίλος του Νετανιάχου, που βρίσκεται εκεί, τόσο για γεωστρατηγικούς λόγους, όσο και έχοντας κάνει προσωπικές οικονομικές επενδύσεις, προκειμένου να αποκομίσει πολύ μεγάλα κέρδη από αυτή την υπόθεση. Τότε μόνο θα συνειδητοποιούσαν ότι αυτή η απαίτηση έχει γερά ερείσματα».

Τι μπορούμε να συμπεράνουμε από όλα αυτά; Μα ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι εντελώς ανίκανη και οι ηγέτες της είναι είτε παράφρονες, είτε ηλίθιοι, είτε και τα δύο μαζί.

Στο τέλος, ο Asselineau καταλήγει στο εξής: «Δεν υπάρχει κανείς που να θέλει να πάει να σκοτωθεί ο ίδιος, ή τα παιδιά του, ή τα εγγόνια του, πολεμώντας εναντίον της Ρωσίας στην Ουκρανία, είτε εναντίον των ΗΠΑ στους πάγους της Γροιλανδίας.

Ο Τραμπ θα πάρει οπωσδήποτε τη Γροιλανδία, επειδή πέρα από τα γεωστρατηγικά ζητήματα, πέρα από το ζήτημα του δυνητικά σημαντικού βραχυπρόθεσμου ή μεσοπρόθεσμου οικονομικού κέρδους, υπάρχει και ένα άλλο στοιχείο που σίγουρα έχει κατά νου: ένα συμβολικό γεγονός, το σύνθημα «Κάντε την Αμερική Μεγάλη Ξανά (MAGA)», που σημαίνει να κάνουμε την Αμερική δυνατή ξανά, μέσα στο πλαίσιο του Θεϊκού της Πεπρωμένου…

Τι θα συμβεί λοιπόν; Οι Αμερικανοί θα αυξήσουν την πίεσή τους γιατί όταν ξέρεις ότι υπάρχουν 57.000 κάτοικοι, τότε μιλάμε για ίσως 37.000 ή 40.000 ενήλικες. Δεν είναι και τόσο δύσκολο να αγοράσεις 40.000 ανθρώπους. Αν δώσουν σε καθέναν από αυτούς 1.000 δολάρια, μας κάνει 40 εκατομμύρια δολάρια, δηλαδή, κόστος μηδέν.

Αλλά αν τους δώσουν 100.000 δολάρια, που αρχίζει να είναι ένα αρκετά μεγάλο ποσό, τα έξοδα είναι 4 δισεκατομμύρια δολάρια. Αν τους δώσουν από 1 εκατομμύριο δολάρια, μας κάνει 40 δισεκατομμύρια δολάρια, ποσό που είναι εντός της μέσης εκτίμησης που έθεσε η Washington Post.

Σε τι θα μπορεί κανονικά να βασιστεί η Δανία σε αυτή την κατάσταση για να προστατευτεί; Σε έναν ευρωπαϊκό στρατό; Εδώ γελάνε… Τι μένει λοιπόν πραγματικά για τη Δανία; Μπορεί να επικαλεστεί το διεθνές δίκαιο, επειδή αυτό που κάνει τώρα ο Τραμπ, όπως έκανε και στη Βενεζουέλα, καταπατά το διεθνές δίκαιο.

Το πρόβλημα όμως είναι οι χλιαρές αντιδράσεις των ευρωπαϊκών χωρών που έχουν καταδικάσει με μισή καρδιά την επιχείρηση στη Βενεζουέλα, ενώ μερικοί ηγέτες τους, όπως ο Μακρόν, την έχουν εγκρίνει, χωρίς καν να εκφράσουν αγανάκτηση για την παραβίαση του διεθνούς δικαίου.

Άλλωστε, ο καλύτερος φίλος του κ. Τραμπ είναι τώρα ο Νετανιάχου. Ο Νετανιάχου είναι κάποιος που καταπατά το διεθνές δίκαιο επί δέκα έξι χρόνια, και ως υπουργός, τα τελευταία τριάντα χρόνια. Έτσι, το Ισραήλ δεν σέβεται το διεθνές δίκαιο. Έχουμε λοιπόν την εντύπωση ότι το Ισραήλ με κάποιο τρόπο προσκαλεί τις ΗΠΑ να ακολουθήσουν το κακό του παράδειγμα…

Σημειωτέον, ότι ο Μάρκο Ρούμπιο, ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών, σχετικά με τη Βενεζουέλα, είπε ότι ούτως ή άλλως δεν τον ένοιαζε καθόλου τι θα κάνει ο ΟΗΕ, και αυτό σημαίνει ότι βρισκόμαστε σε μια πάρα πολύ σοβαρή κατάσταση».

Συμπεράσματα

Όλων τούτων δοθέντων, η γράφουσα εκτιμά ότι τελικά οι ΗΠΑ θα υφαρπάξουν τη Γροιλανδία, δίχως ιδιαίτερες αντιδράσεις, η Αρκτική θα ξαναμοιραστεί, αλλά μία επέμβαση στο Ιράν θα καταλήξει σε μακελειό, καθιστώντας την πιθανότητα υλοποίησης του σεναρίου του βιβλίου Siberia AD. 2038 όλο και μεγαλύτερη.

Και ενώ διαδραματίζονται όλα αυτά, την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, 10.01.2026, μετά την ρίψη βαλλιστικού πυραύλου Oreshnik στο Κίεβο, το 96% των ελληνικών ΜΜΕ ΑΠΟΚΡΥΠΤΕΙ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΤΙΠΟΤΕ. Το ίδιο ισχύει όμως με ΟΛΑ τα άλλα σημαντικά παγκόσμια και εγχώρια γεγονότα.

Ποια πραγματικότητα λοιπόν αντιλαμβάνονται οι σημερινοί Έλληνες με βάση την πληροφόρηση που λαμβάνουν; Μα μία εντελώς ανύπαρκτη, εικονική.

Η πραγματικότητα μέσα στην οποία νομίζουν ότι ζουν οι σημερινοί Έλληνες (;) είναι εντελώς πλασματική, κατασκευασμένη. Σχεδόν καμία είδηση ή ανάλυση από αυτές που παρουσιάζονται στα κυρίαρχα ΜΜΕ δεν περιγράφει πραγματικά γεγονότα.

Το καίριο ερώτημα είναι λοιπόν: μπορούν οι εναπομείναντες Έλληνες να διακρίνουν την αλήθεια από το ψέμα, την παραπλάνηση από τα πραγματικά γεγονότα;

Μπορούν να σταματήσουν να ασχολούνται με εκδιδόμενες γυναίκες που στέλνουν επ’ αμοιβή γυμνές φωτογραφίες τους σε εφημερίδες μεγάλης αναγνωσιμότητας, να σταματήσουν να έχουν ως κυρίαρχο ενδιαφέρον τη «μπάλα», τα «ριάλιτι», τη μαγειρική, το ψευτο-life style, την ατζέντα woke και γενικότερα το απόλυτο ΤΙΠΟΤΕ, όπως μαρτυρούν οι αναζητήσεις στη Google; 

Μπορούν να καταλάβουν ότι έρχονται τρομακτικά γεγονότα που θα τους βρουν εντελώς απροετοίμαστους και κυριολεκτικά θα τους θερίσουν (βλ. ΙCBM Yars);

Μήπως κάθε προτροπή προς αφύπνιση και συνειδητοποίηση είναι άχρηστη, εφόσον ο δείκτης παιδείας, νοημοσύνης και κατά συνέπειαν, αντιληπτικότητάς τους, είναι πλέον πολύ χαμηλός;

Πόσοι τελικά Έλληνες διαθέτουν κριτική σκέψη; Μήπως οι συνειδητοποιημένοι Έλληνες, που δεν μπορούν να εξαπατηθούν, που διακρίνουν την αλήθεια από το ψέμα, είναι πλέον πανελάχιστοι;

Μόνο που μια χώρα όπου οι περισσότεροι υπήκοοί της (όχι πολίτες), δεν ξέρουν καν πού βρίσκεται η Αρκτική, όπου η προσάρτηση της Γροιλανδίας και του Καναδά από τις ΗΠΑ θεωρείται ιδιοτροπία του «τρελού» Τραμπ, όπου οι έσχατοι λογίζονται ως άριστοι και η νοητική υστέρηση ως κανονικότητα, μια χώρα όπου πολλοί ψηφοφόροι της ετοιμάζονται να ψηφίσουν κόμμα Καρυστιανού, όντας βυθισμένοι στην προπαγάνδα των ολιγαρχών των κυρίαρχων ΜΜΕ και κρατικών εργολάβων, που θέλουν προώθηση πολιτικά άφθαρτων προσώπων, αλλά ακίνδυνων για το σύστημα, μια τέτοια χώρα δεν έχει κανένα μέλλον.

Οφείλουμε λοιπόν να αναρωτηθούμε: ποιοι είναι σήμερα Έλληνες; Είναι πλέον οι σημερινοί «Έλληνες» πραγματικοί Έλληνες το γένος και την ψυχή, ή μήπως όχι; Είναι πλέον οι σημερινοί Ευρωπαίοι ίδιοι με τους Ευρωπαίους του μεσοπολέμου, ίδιοι με της δεκαετίας του 1950 -1990 ή μήπως όχι;

Μήπως οι περισσότεροι έχουν αντικατασταθεί ή είναι προϊόντα επιμειξίας με αλλόφυλους και όσοι έχουν απομείνει αμιγείς έχουν αποβλακωθεί λόγω του εκπαιδευτικού συστήματος που σκοπίμως δημιουργεί ηλιθίους και καταπνίγει τους ευφυείς, λόγω του καταιγισμού περιττών και διεστραμμένων πληροφοριών και της συνεχούς «κύλισης» (scrolling) στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης;

Που σκοπίμως αναπτύσσει στους νέους μίσος προς την μάνα πατρίδα, τον ελληνισμό, την ελληνικότητα και τα ανώτερα πνευματικά ιδεώδη, τους σπρώχνει στα ναρκωτικά και τα παραισθησιογόνα, ώστε εύκολα να υφαρπάξουν την πατρίδα μας άλλοι, που ανέκαθεν την ορέγονταν;

ΠΗΓΕΣ:

https://www.thebarentsobserver.com/security/new-arctic-base-sets-up-air-defense-missile-system/158523

https://www.thebarentsobserver.com/industry-and-energy/5-billion-for-development-of-tiksi-infrastructure/133297

https://www.newsweek.com/chinas-opens-new-antarctic-station-targeting-polar-great-power-status-1996582

https://www.newsweek.com/nato-russias-military-bases-arctic-map-2022961

https://www.highnorthnews.com/en/ukraine-arctic-russias-capabilities-region-and-wars-impact-north

https://www.thesimonsfoundation.ca/sites/default/files/MilitaryFootprintsintheArctic_Final%2C%20March%202024.pdf

https://nationalinterest.org/blog/buzz/russia-quietly-building-new-arctic-military-base-american-land-bw-090325

https://www.csis.org/analysis/ice-curtain-tiksi-airbase-many-russian-announcements-little-equipment

https://www.reuters.com/graphics/ARCTIC-SECURITY/zgvobmblrpd/

https://meta-defense.fr

https://en.topwar.ru/206734-novaja-mbr-rs-24-jars-shahtnogo-bazirovanija-zastupila-na-boevoe-dezhurstvo-v-kozelskom-raketnom-soedinenii.html

https://www.youtube.com/watch?v=20dwUxz39mk

1. O Asselineau υπονοεί τους Jeff Bezos, Bill Gates και Michael Bloomberg που έχουν επενδύσει σε εταιρεία εξερεύνησης που χρησιμοποιεί τεχνολογία τεχνητής νοημοσύνης για την αναζήτηση ορυκτών