Από την εποχή που ο Homo Sapiens απέκτησε αυτοσυνείδηση τον απασχολούσε το ερώτημα ποιο είναι το νόημα της ζωής. Όλα τα θρησκευτικά και φιλοσοφικά συστήματα πρότειναν κατά καιρούς διάφορες εξηγήσεις, όπως ότι το νόημα της ζωής είναι η λατρεία του ενός Θεού ή πολλών θεών, η εγκατάλειψη του εαυτού, η αγάπη προς τους άλλους σε υπερθετικό βαθμό με θυσία της ίδιας της ζωής (αυταπάρνηση), ή οι αλλεπάλληλες μετενσαρκώσεις που θα οδηγήσουν στην ευτυχία, πέραν όμως τούτου του κόσμου. Άλλοι πάλι πιστεύουν πως το νόημα της ζωής βρίσκεται αποκλειστικά στη βελτίωση της κοινωνίας, των συνθηκών διαβίωσης των ανθρώπων και στην απόλαυση της ζωής ως αντίβαρο στον τρόμο του θανάτου, ενώ άλλοι δεν αναγνωρίζουν καν ότι η ζωή έχει κάποιο νόημα και αρνούνται οποιαδήποτε προσπάθεια εντοπισμού του. Μήπως όμως διαπιστώνουμε ότι μέσα σε όλα αυτά λείπει η κατάκτηση της οντολογικής γνώσης ως νοήματος της ζωής; Τι εννοούμε οντολογική γνώση και πώς μπορεί να επιτευχθεί στην Ελλάδα του 21^ου αιώνα;